یک دیوار حرارتی یک دیوار رو به آفتاب است که از موادی ساخته شده که می توانند به عنوان یک جرم حرارتی عمل کنند (مانند سنگ، فلز، بتن، آجر یا مخزن آب) که با یک لایه هوا و یک لایه شیشه عایق دار و یک مخزن ترکیب شده است تا یک جمع کننده حرارتی خورشیدی را شکل دهند.

 

ادوارد مورس طراحی دیوار حرارتی را در 1881 به ثبت رساند، ولی تا سال 1964 از این طراحی بهره گیری نمی شد تا ساخت خانه های خورشیدی کارپذیر در فرانسه به وسیله مهندسی به نام فلیکس ترومب و معماری به نام جاکوس میشل انجام شد و به عموم معرفی گردید.

 

ایده ای که در دهه 1960 مشهور شد فقط یک دیوار سنگین و براق بود. در طول روز، نور خورشید به پوشش براق می تبد و سطح جرم حرارتی را گرم می کند. در شب گرما از جرم حرارتی دفع می شود. در ابتدا این گرما به سمت بیرون دفتع می شود. به خاطر سطح براق، دمای مانگین گرم حرارتی می تواند به اندازه قابل توجهی بالاتر از دمای های بیرون باشد. اگر سطح براق به خوبی عایق حرارتی شده باشد و دمای بیرون نیز خیلی کم نباشد، دمای میانگین جرم حرارتی به به میزان قابل توجهی بالاتر از دمای اتاق خواهد بود و گرما به فضای داخلی جریان می یابد.

در طراحی اولیه، دمای بسیار کمی از گرمای ذخیره شده را فضای داخل جذب می کرد و بیشتر این گرما در شب با جریان به سمت محیط بیرون از دست می رود، به این دلیل که مقاومت در مقابل جریان گرما بین سطح جمع کننده و فضای داخلی هر دو در یک سمت است.

دیوارهای حرارتی مدرن دریچه هایی دارند که به قسمت بالا و پایین شکاف هوای بین صفحه شفاف و جرم حرارتی اضافه شده است. هوای گرم شده در حین همرفت به فضای داخلی ساختمان جریان پیدا می کند. دریچه ها درپوش های یکطرفه ای دارند که از همرفت در حین شب جلوگیری می کنند. این نوع طراحی یک جمع کننده حرارتی کاراست. با حرکت دادن حرارت دور از سطح دریافت کننده، از دست دادن حرارت در شب را به میزان زیادی کاهش می دهد و دریافت حرارت کلی را افزایش می دهد. و در کل دریچه های فضای داخلی در ماههای تابستانی که کسب حرارت نامطلوب است بسته می شوند.

در طول شب اتلاف حرارت از جرم حرارتی می تواند همچنان مفید باشد. همچنان می توان با عایق کردن سمت روبه صفحه شفاف جرم حرارتی ساز و کار این سیستم را بهبود بخشید. عایق کاری اتلاف حرارتی در شب را بسیار کاهش خواهد داد و باعث کاهش بسیار کم جذب حرارت در روز خواهد شد.

 

اشکال معمول:

  دریچه تخلیه نزدیک بالای دیوار که برای بیرون دادن هوا در طول تابستان استفاده می شود. این چنین دریچه هایی باعث می شوند که دیوار ترومب مانند یک دودکش خورشیدی عمل کند که هوای تازه را در طول روز حتی اگر نسیمی نباشد، به داخل پمپ کند.

   

  پنجره ها در دیوار ترومب: پنجره ها کارایی را تقلیل می دهند ولی ممکن است که برای نور طبیعی و دلایل زیبا شناختی استفاده شوند. اگر صفحه شفاف بیرونی به میزان زیادی اشعه فرابنقش را منتق کند و پنجره درون دیوار حرارتی شیشه معمولی داشته باشد، استفاده مفید از نور فرابنقش برای گرم کردن در حین ممانعت از برخورد اشعه های فرابنفش با انسان و مبلمان صورت خواهد گرفت.

  دمنده های الکتریکی که برای تقویت جریان هوا و گرما به وسیله ترموستات کنترل می شوند.

  سایه بانهای ثابت یا متحرک که می توانند اتلاف حرارتی را در شب کاهش دهند.

  شبکه هایی برای سایه انداختن به بر روی دیوار در طول ماههای تابستانی.

  مخازن آب به عنوان یک سیستم گرم کننده خورشیدی آب.

  آکواریوم به عنوان جرم حرارتی.

  استفاده از سطوح انتخاب کننده برای کاهش جذب تشعشات خورشیدی جرم حرارتی.

 

منبع: Trombe_wall

دیوار ترومب و فضای خورشیدی چیست؟

من باهارم تو زمین

من زمینم تو درخت

من درختم تو باهار

 

ناز انگشتای بارون تو باغم می کنه

میون جنگلا طاقم می کنه

این خانه را که تا چهار ماه دیگر صاحبخانه می فروشد  و ما باید تحویل بدهیم دوست دارم. حتی اگر هر روز مجبور باشم که چهار طبقه از پله های آن بالا بروم، حتی اگر پنجره های رفلکس داشته باشد که من از آنها متنفرم، و حتی اگر هر روز چند بار صدای بلند قطار از میان آرامش ما بگذرد. فقط به خاطر این دور نمایی که به باغ سیب مهرشهر (و در حال حاضر شکوفه های زیبای آن) و زمینهای کشاورزی دارد و البته به خاطر راه آهن و نوستالژی کودکی من... تا چند هفته دیگر این زمینها هم سبز می شود و من هر روز کنار پنجره خواهم نشست و از این همه سبزی لذت خواهم برد...